Większość par trafia na terapię w momencie, kiedy nie są w stanie już ze sobą rozmawiać, bo każda rozmowa kończy się kłótnią lub kiedy w ogóle ze sobą nie rozmawiają, bo zaczęli żyć osobno. To jest ostatni dzwonek!

Ale zdecydowanie lepiej zgłosić się na terapię pary dużo wcześniej, kiedy:

  • nie rozumiemy zachowania partnera/ki i my również czujemy się nierozumiani, często niewystarczająco ważni,

  • brakuje nam ciepła i bliskości w związku,

  • życie codzienne znacznie rozbiega się z naszymi oczekiwaniami i wyobrażeniami dotyczącymi szczęśliwego związku,

  • przestajemy spędzać czas razem, a spędzamy go obok siebie,

  • wolimy spędzić czas ze znajomymi niż z partnerem/ką,

  • sprawy intymne omawiamy częściej z przyjaciółką/przyjacielem niż partnerem/ką,

  • nie mamy o czym ze sobą rozmawiać,

  • nie dzielimy zainteresowań,

  • jedno z partnerów/ek czuje, że obowiązki domowe spoczywają głównie na jego barkach np. opieka nad dzieckiem,

  • brakuje jednomyślności w kwestii wychowania dzieci,

  • przestajemy o siebie dbać, o wygląd lub zdrowie,

  • partner/ka przestaje być dla nas atrakcyjny/a i zaczynamy rozglądać się za innymi,

  • czujemy się atrakcyjni w towarzystwie innych osób, ale nie przy partnerze/ce,

  • relacja w związku jest nierówna, czujemy się uzależnieni od partnera/ki, lub przez niego/nią poniżani,

  • rodzice lub teściowie wtrącają się w nasze sprawy i nie potrafimy uwolnić się od ich wpływu,

  • albo po prostu czujemy, że coś jest nie tak, ale nie potrafimy tego nazwać.

    Terapia pary, to praca nad odbudowaniem lub zbudowaniem od nowa dobrej, bezpiecznej, zdrowej i satysfakcjonującej relacji .

  Główny nacisk w terapii par kładziemy na odkrycie przyczyny kryzysu w związku oraz wyposażenie małżonków lub partnerów w konkretne narzędzia służące do rozwiązania zarówno tych zadawnionych, jak i bieżących problemów.

 

    © Copyright 2016/Psychoterapia GliwiceDesigned by Aleksandra Dłużak